^Do góry
  • 1 Akademia Rodzinna Humanitas
    to program profilaktyczno - edukacyjny dla rodziców i uczniów, którego zadaniem jest upowszechnianie wiedzy, umiejętności oraz postaw umożliwiajacych ochronę rodziny i młodzieży przed czynnikami zagrażajacymi prawidłowemu rozwojowi.
  • 2 Program
    powstał w Wyższej Szkole Humanitas w Sosnowcu w trakcie szeroko zakrojonych działań profilaktyki systemowej realizowanych w ramach Regionalnej Koalicji Na Rzecz Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie wspólnie z Instytutem Twórczej Integracji, Stowarzyszeniem Auxylium, Kraina Świetlików, Władzami Samorzadowymi i innymi podmiotami.
  • 3 Dofinansowanie
    Program uzyskał dofinansowanie z środków Ministerstwa Edukacji Narodowej w ramach zadania publicznego „Bezpieczna i przyjazna szkoła – projekty upowszechniające i wzmacniające wybrane działania bezpiecznej szkoły, w szczególności projekty edukacyjne w gimnazjach”.
  • 4 Zadanie projektu
    Kluczowym zadaniem projektu jest upowszechnienie uniwersalnej wiedzy umożliwiającej tworzenie i wzmacnianie warunków chroniących młodzież przed zagrożeniami uzależnieniem, przemocą i wykluczeniem generowanymi w najbliższym środowisku społeczno-kulturowym. Promocja wiedzy będzie miała charakter systemowy, czyli skierowana zostanie jednocześnie do uczniów i rodziców.
  • 5 Akademia Rodzinna Humanitas
    nie tylko jest formą edukacyjną, pozwala również na zdystansowanie się do wadliwych stereotypów, mitów, przekonań, fałszywych efektów kampanii społecznych, populistycznych i modnych preferencji dotyczących zachowań, wartości i cech społecznych funkcjonujących w rodzinach i środowisku społecznym.

Rozwój tożsamości autonomii

Podczas swojego rozwoju człowiek nabywa wiedzę o tym, kim jest. Doświadcza siebie w kontakcie z innymi, ze środowiskiem i z samym sobą. Pod wpływem tej konfrontacji otrzymuje informacje o swoich zasobach, umiejętnościach i znaczeniu. Poznaje sens swojego istnienia i zaczyna rozumieć, jakim jest człowiekiem. Kluczowym w tym procesie jest oczywiście kontakt ze swoim rodzicem. W późniejszych fazach rozwoju włączają się do tego informacje o własnej wartości w kontaktach z osobami bliskimi emocjonalnie, autorytetami i indywidualnie określanymi przez siebie wzorcami.

Matrycą tej wiedzy i rozumienia siebie jest jednak rodzic. W zależności od tego w jaki sposób uznawał w dziecku jegoindywidualność, okazywał zadowolenie lub niezadowolenie z jego cech, funkcji i aktywności, jak towarzyszył dziecku w jego poznawaniu siebie, tak będzie powstawała wiedza o samym sobie. Dziecko zrozumie swoją wartość w taki sposób, jak poznawało ją w kontaktach z rodzicem. Będzie coraz bardziej przekonywało się, że jest osobą wartościową lub pozbawioną wartości. Stosunek do samego siebie wzmocni lub osłabi jego autoakceptację, poziom zadowolenia z tego kim jest i umiejętność kochania siebie.

W świecie ludzi nie ma obiektywnych wartości i prawdy o człowieku. Istnieją uniwersalne umowy, normy lub filozoficzne przesłanki do bycia dobrym lub złym. Jednak w kontaktach międzyludzkich funkcjonuje tylko subiektywne określanie wartości człowieka, z jakim żyjemy. Ta ocena wynika z własnego rozumienia siebie i tego, co znaczy dla nas drugi człowiek.

Rodzic jest więc też bardzo subiektywny w swoim rozumieniu dziecka. Jego indywidualna tożsamość powoduje, że nadaje znaczenia wszelkim wartościom według własnych kryteriów. Dziecko z racji swojej niedojrzałości nie ma odniesienia do tych kryteriów i przyjmuje je jako jedyną prawdę o dobru i złu. Stosunek rodzica do niego staje się więc jedynym źródłem informacji o sobie. Może zatem w równym stopniu przekonać się w ten sposób, że jest osobą wartościową lub że nie posiada odpowiedniej dla rodzica wartości. Ta wiedza przyczyni się do formułowania własnej autonomii. Utrwala się jako podstawowa wiedza o sobie i wyznacza drogę rozwoju.

Jeśli rodzic sam nie jest dojrzały, nie potrafi stworzyć dziecku warunków, w jakich mogłoby poznawać siebie w szerszym znaczeniu, niż rozumie to rodzic. Granice poznawania siebie dla dziecka zostaną wyznaczone w tych miejscach, które rodzic jest w stanie rozumieć i określać. Nie dopuści więc do rozumienia przez dziecko obszarów jego istnienia. Niedojrzałość rodzica nie pozwoli dojrzeć dziecku.

  

Strategiczna Profilaktyka Systemowa

program
Fundacji Humanitas
dofinansowany z środków Rządowego Programu na lata 2014-16
w ramach zadania publicznego 
„Bezpieczna i przyjazna szkoła

 
Copyright © 2013. Akademia Rodzinna Humanitas Rights Reserved.


Facebook skype