^Do góry
  • 1 Akademia Rodzinna Humanitas
    to program profilaktyczno - edukacyjny dla rodziców i uczniów, którego zadaniem jest upowszechnianie wiedzy, umiejętności oraz postaw umożliwiajacych ochronę rodziny i młodzieży przed czynnikami zagrażajacymi prawidłowemu rozwojowi.
  • 2 Program
    powstał w Wyższej Szkole Humanitas w Sosnowcu w trakcie szeroko zakrojonych działań profilaktyki systemowej realizowanych w ramach Regionalnej Koalicji Na Rzecz Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie wspólnie z Instytutem Twórczej Integracji, Stowarzyszeniem Auxylium, Kraina Świetlików, Władzami Samorzadowymi i innymi podmiotami.
  • 3 Dofinansowanie
    Program uzyskał dofinansowanie z środków Ministerstwa Edukacji Narodowej w ramach zadania publicznego „Bezpieczna i przyjazna szkoła – projekty upowszechniające i wzmacniające wybrane działania bezpiecznej szkoły, w szczególności projekty edukacyjne w gimnazjach”.
  • 4 Zadanie projektu
    Kluczowym zadaniem projektu jest upowszechnienie uniwersalnej wiedzy umożliwiającej tworzenie i wzmacnianie warunków chroniących młodzież przed zagrożeniami uzależnieniem, przemocą i wykluczeniem generowanymi w najbliższym środowisku społeczno-kulturowym. Promocja wiedzy będzie miała charakter systemowy, czyli skierowana zostanie jednocześnie do uczniów i rodziców.
  • 5 Akademia Rodzinna Humanitas
    nie tylko jest formą edukacyjną, pozwala również na zdystansowanie się do wadliwych stereotypów, mitów, przekonań, fałszywych efektów kampanii społecznych, populistycznych i modnych preferencji dotyczących zachowań, wartości i cech społecznych funkcjonujących w rodzinach i środowisku społecznym.

Czułość i autonomia to podstawowe potrzeby

Autor: Gigi Avanti
Fragment książki: Kraina Miłości
Źródło: www.deon.pl

(fot. eflon / flickr.comPośród kluczy interpretacyjnych, jakimi posługuje się współczesna psychologia dla opisania procesu rozwoju osoby, znajduje się klucz potrzeb: jeśli nie są one zaspokajane - stwierdza się - nie ma wzrostu; i nie tylko, również - jak w miarę zgodnie twierdzą różne szkoły psychologiczne - istotnym elementem jednoczącym w zaspokajaniu potrzeb jest właśnie typ relacji, jaka tworzy się między wychowawcą a dorastającym, któremu pomaga wzrastać.

Pomijając sferę zaspokajania potrzeb biologicznych - czyli jedzenia, picia, oddychania, które gwarantują przeżycie i życie - trzeba wskazać w tym miejscu, choćby tylko pokrótce, dwie potrzeby, na które powinno się zwrócić troskliwą i dokładną uwagę w fazie życia poprzedzającej spotkanie dwojga. Mam na myśli te, które ogólnie nazywane są potrzebami "pieszczot". Tkwiące głęboko w osobie i zaspokajane dzięki relacjom, jakie z tą osobą nawiązują - w sposób właściwy - rodzice i inne uczuciowe osoby, są to: potrzeba "czułości" i potrzeba "autonomii".

Czułość okazywana jest przez więź uczuciową typową dla początkowych momentów życia; później jej miejsce zajmuje stopniowe odrywanie, stopniowa rozłąka, która wymaga pewnej agresywności (należy pamiętać, że agresywność nie jest przemocą; pojęcie "agresywność" pochodzi od łacińskiego słowa adgredi, co oznacza: "iść w kierunku", a zatem wyraża właśnie autonomiczny względem rodziców ruch egzystencjalny).

Biorąc porównanie z dziedziny kolei, potrzeby te można przedstawić za pomocą obrazu szyn: aby pociąg - pociąg życia - mógł zacząć swój bieg i aby jazda odbywała się bez wykolejeń, musi on opierać się na dwu szynach: szynie czułości i szynie autonomii.

Zaspokojenie potrzeby czułości będzie oczywiście uprzywilejowane w najwcześniejszej fazie istnienia (faza przywiązania ze strony dziecka i zaufania ze strony matki i ojca); obok niej pojawi się później zaspokojenie potrzeby autonomii (faza oddalenia i stopniowej separacji, którą należy realizować wspólnie).

Pierwszy ruch musi być wykonany dobrze i delikatnie; szybki start jest zawsze trochę bolesny. Rodziców, którzy dla przyzwyczajania dzieci do autonomii zmuszają je do robienia kupki do nocnika w wieku siedmiu miesięcy "ponieważ powinny się uczyć", można porównać do maszynisty, który uruchamia pociąg z prędkością 80 km/h; natomiast rodziców "przylepnych" można porównać do maszynisty, który nie może się zdecydować, by wreszcie wyruszyć ze stacji. Możliwe jest, że niektórzy narzeczeni przejawiać będą silne uzależnienie od rodziców lub też zahamowanie czułości w swych relacjach: powinni potraktować to jako przeszkody, które muszą pokonać wspólnie.

Trzeba pamiętać, iż poprzez czułe gesty rodziców w pierwszych okresach życia dziecka i ich stopniowe zachęty do autonomii istota ludzka nabywa tę zdolność, która jest podstawową dla harmonijnego istnienia: zdolność szacunku do samego siebie i zaufania. Z tego względu spotkanie partnera nastawionego nieufnie do życia lub niezbyt zadowolonego z własnej wartości jako osoby jedynej i oryginalnej może stanowić prawdziwy problem w relacji pary.

W miarę wzrastania osoba staje się coraz bardziej autonomiczna, aż przejmie inicjatywę własnego życia we wszystkim i do wszystkiego. Ta faza inicjatywy obejmuje cały okres dorastania i młodości.

 Czytaj dalej:
http://www.deon.pl/inteligentne-zycie/ona-i-on/art,324,czulosc-i-autonomia-to-podstawowe-potrzeby.html

  

Strategiczna Profilaktyka Systemowa

program
Fundacji Humanitas
dofinansowany z środków Rządowego Programu na lata 2014-16
w ramach zadania publicznego 
„Bezpieczna i przyjazna szkoła

 
Copyright © 2013. Akademia Rodzinna Humanitas Rights Reserved.


Facebook skype