^Do góry
  • 1 Akademia Rodzinna Humanitas
    to program profilaktyczno - edukacyjny dla rodziców i uczniów, którego zadaniem jest upowszechnianie wiedzy, umiejętności oraz postaw umożliwiajacych ochronę rodziny i młodzieży przed czynnikami zagrażajacymi prawidłowemu rozwojowi.
  • 2 Program
    powstał w Wyższej Szkole Humanitas w Sosnowcu w trakcie szeroko zakrojonych działań profilaktyki systemowej realizowanych w ramach Regionalnej Koalicji Na Rzecz Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie wspólnie z Instytutem Twórczej Integracji, Stowarzyszeniem Auxylium, Kraina Świetlików, Władzami Samorzadowymi i innymi podmiotami.
  • 3 Dofinansowanie
    Program uzyskał dofinansowanie z środków Ministerstwa Edukacji Narodowej w ramach zadania publicznego „Bezpieczna i przyjazna szkoła – projekty upowszechniające i wzmacniające wybrane działania bezpiecznej szkoły, w szczególności projekty edukacyjne w gimnazjach”.
  • 4 Zadanie projektu
    Kluczowym zadaniem projektu jest upowszechnienie uniwersalnej wiedzy umożliwiającej tworzenie i wzmacnianie warunków chroniących młodzież przed zagrożeniami uzależnieniem, przemocą i wykluczeniem generowanymi w najbliższym środowisku społeczno-kulturowym. Promocja wiedzy będzie miała charakter systemowy, czyli skierowana zostanie jednocześnie do uczniów i rodziców.
  • 5 Akademia Rodzinna Humanitas
    nie tylko jest formą edukacyjną, pozwala również na zdystansowanie się do wadliwych stereotypów, mitów, przekonań, fałszywych efektów kampanii społecznych, populistycznych i modnych preferencji dotyczących zachowań, wartości i cech społecznych funkcjonujących w rodzinach i środowisku społecznym.

Samoakceptacja - wielki dar, jaki możesz dać dziecku

Źródło: http://w-spodnicy.ofeminin.pl/
Fot. Sean Prior / Shuttersto ck.com

akceptacja rodzicielska  Dlaczego rodzicielska akceptacja jest tak ważna w rozwoju dziecka? Na początku swojego życia mały człowiek widzi siebie głównie oczyma rodziców. To komunikaty padające z usta mamy czy taty mówią dziecku, jakie ono jest. Dlatego dzieciństwo, jest to wspaniały czas, żeby zbudować we własnym potomku poczucie własnej wartości i wysoką samoocenę.

„ W systemie wartości człowieka nie ma nic ważniejszego - bardziej decydującego o jego rozwoju psychicznym i motywacjach - niż szacunek którym darzy on samego siebie". Nathaniel Branden

Poczucie własnej wartości jest to jak najbardziej  realna, pochlebna opinia o sobie samym. Człowiek trafnie i uczciwie ocenia swoje możliwości, umiejętności, ale nie boi się próbować nowych rzeczy, nie zakłada  z góry, że do czegoś kompletnie się nie nadaje. Odnosi się do samego siebie z sympatią i szacunkiem.

Brak akceptacji samego siebie i poczucia własnej wartości:

-  powoduje niską samoocenę, nadmierny krytycyzm, obniżanie własnej wartości,

-  odbiera radość życia,

- może doprowadzić do objawów psychosomatycznych i chorób.

- to błędne koło: ponieważ mam złą opinię na swój temat, nie staram się. W związku z tym inni źle mnie traktują. Odczytują mój pesymizm i apatię jako przejawy niekompetencji. Ich stosunek do mnie potwierdza moje kiepskie zdanie o sobie.

Droga Mamo, szanowny Tato - ciąży na Was wielka odpowiedzialność. To właśnie Wy, w ciągu kilku pierwszych lat życia Waszej pociechy, sprawiacie, czy będzie ona szczęśliwa w dorosłym życiu. Przez odpowiednie wzmacnianie swoim zachowaniem i słowami zachowań malucha albo budujecie w nim wiarę w siebie albo podcinacie skrzydła.

Kilka rad, co robić, żeby w naszym dziecku obudziło się poczucie własnej wartości i akceptacja samego siebie:

1. Wielka moc pochwały

Japończycy przeprowadzili badania na swoich pracownikach i odkryli, że pochwała działa na nich jak nagroda pieniężna, uaktywnia te same obszaru mózgu. Co z tego wynika, że słowa mają ogromną moc. Małe dziecko wielu rzeczy nie wie, nie potrafi samo ocenić, co jest dobre, co złe, co jest ładne, co brzydkie.

- Chwaląc pokazujesz, co jest pozytywne. Zawsze pochwal dziecko za: wysiłek, sukces, wytrwałość, dobre chęci, dobre uczynki, mądre słowa. Np. Kiedy maluch widząc jak sprzątasz chwyta szczotkę i też zaczyna zamiatać, nie mów - „Daj, mama zrobi lepiej", tylko „Widzę, ze się starasz. Świetnie pracujesz". Dziecko dostaje komunikat: ja też potrafię, jak coś robię, to inni to doceniają. Czy to nie świetna informacja dla młodego człowieka?

Pochwała ma być adekwatna do sytuacji. Ma być informacją, a nie papką słowną, która powszednieje. Komunikaty: „Ślicznie to zrobiłeś", „Widać, ze się bardzo starałeś", muszą odnosić się do prawdziwego wysiłku. Dla sześciolatka pochwała "Ładnie założyłeś buciki" jest wątpliwą pochwałą, a czterolatek będzie dumny.

- Małe kobietki nabawiają się kompleksów w każdym wieku. Ja do tej pory pamiętam, jak przy jakiejś okazji moja mama stwierdziła (gdy miałam 5 lat), że mam krótką, grubą szyję. Tatusiu, mów córce komplementy, tak jak mówisz swojej małżonce.

2. Dziecko ma swoje życie

To dziecko musi samo wybierać swoje pasje. Rodzic może jedynie podpowiadać, jakie są możliwości. Pozwól synowi czy córce na samodzielną decyzję, czy woli uprawiać sport czy uczyć się gry na instrumencie. Nawet jeśli „od zawsze" marzyłeś, drogi Rodzicu, że Twój potomek zostanie siatkarzem, nie wywieraj presji.

3. Samodzielność drogą do samoakceptacji

Czytaj dalej:
http://w-spodnicy.ofeminin.pl/Tekst/Mlode-mamy/529317,1,Akceptacja--samoakceptacja--akceptacja-rodzicielska.html

  

Strategiczna Profilaktyka Systemowa

program
Fundacji Humanitas
dofinansowany z środków Rządowego Programu na lata 2014-16
w ramach zadania publicznego 
„Bezpieczna i przyjazna szkoła

 
Copyright © 2013. Akademia Rodzinna Humanitas Rights Reserved.


Facebook skype