^Do góry
  • 1 Akademia Rodzinna Humanitas
    to program profilaktyczno - edukacyjny dla rodziców i uczniów, którego zadaniem jest upowszechnianie wiedzy, umiejętności oraz postaw umożliwiajacych ochronę rodziny i młodzieży przed czynnikami zagrażajacymi prawidłowemu rozwojowi.
  • 2 Program
    powstał w Wyższej Szkole Humanitas w Sosnowcu w trakcie szeroko zakrojonych działań profilaktyki systemowej realizowanych w ramach Regionalnej Koalicji Na Rzecz Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie wspólnie z Instytutem Twórczej Integracji, Stowarzyszeniem Auxylium, Kraina Świetlików, Władzami Samorzadowymi i innymi podmiotami.
  • 3 Dofinansowanie
    Program uzyskał dofinansowanie z środków Ministerstwa Edukacji Narodowej w ramach zadania publicznego „Bezpieczna i przyjazna szkoła – projekty upowszechniające i wzmacniające wybrane działania bezpiecznej szkoły, w szczególności projekty edukacyjne w gimnazjach”.
  • 4 Zadanie projektu
    Kluczowym zadaniem projektu jest upowszechnienie uniwersalnej wiedzy umożliwiającej tworzenie i wzmacnianie warunków chroniących młodzież przed zagrożeniami uzależnieniem, przemocą i wykluczeniem generowanymi w najbliższym środowisku społeczno-kulturowym. Promocja wiedzy będzie miała charakter systemowy, czyli skierowana zostanie jednocześnie do uczniów i rodziców.
  • 5 Akademia Rodzinna Humanitas
    nie tylko jest formą edukacyjną, pozwala również na zdystansowanie się do wadliwych stereotypów, mitów, przekonań, fałszywych efektów kampanii społecznych, populistycznych i modnych preferencji dotyczących zachowań, wartości i cech społecznych funkcjonujących w rodzinach i środowisku społecznym.

Zmotywuj się do działania!

Autor: Justyna Sordyl
www.wiecjestem.us.edu.pl 

Czy zrezygnowałeś kiedyś z jakiegoś celu, bo zniechęciłeś się długą drogą, jaka do niego prowadzi? Czy planowałeś coś zrobić, ale nie wiedziałeś jak się do tego zabrać? Czy marzyłeś o czymś, ale nie potrafiłeś ocenić, co należy zrobić, aby to osiągnąć? Jeśli odpowiedź na którekolwiek z tych pytań brzmi „tak”, przeczytaj poniższy artykuł, aby nauczyć się nowych technik, które zbliżą Cię do każdego celu.

Na początku poprawnie określ swój cel!

Słowa jakimi opisujesz swoje cele mają duże znaczenie i przyczyniają się do tego, czy stają się one łatwe, czy trudne do osiągnięcia.

Pamiętaj, aby móc zrealizować cel należy określić go tak, aby posiadał następujące cechy (weź w dłoń kartkę i długopis i spróbuj określić swoje dążenie w poniższy sposób):       

 1.      Był konkretny! – Zastanów się czego dokładnie chcesz. Nie wypisuj ogólników!
2.      Był Mierzalny! – Pomyśl, czy określiłeś go tak, abyś mógł poznać, czy został osiągnięty. Czym go „zmierzysz”? Jakie będą wyznaczniki jego zrealizowania?
3.      Był osiągalny! – Czy w ogóle jest on realny do osiągnięcia? (Jeśli chcesz zostać władcą Świata, może być to nieadekwatne do Twoich możliwości) Czy potrzebujesz czyjejś pomocy, nowych umiejętności aby do niego dojść?
4.      Był zgodny z Tobą! – Jaką masz motywację, aby go osiągnąć. Dlaczego tego chcesz? Z jakiego powodu jest to dla Ciebie ważne? Czy jest coś, co Cię powstrzymuje w jego osiągnięciu? Czy naprawdę to ty chcesz go osiągnąć, czy ktoś Cię do tego zmusza? 
5.      
Był osadzony w czasie! – Zastanów się, kiedy chcesz osiągnąć swój cel? Ile masz na to czasu? Kiedy wykonasz pierwszy krok?

 Najtrudniejszy pierwszy krok…

Powiedz innym, co zamierzasz zrobić – zwiększy to Twoje zaangażowanie! Jeśli zadeklarujesz znajomym swoje zamiary, bardziej prawdopodobne stanie się to, że je zrealizujesz. Stanie się tak choćby dlatego, że głupio będzie Ci się wycofać. Poczułbyś się wtedy trochę jak gołosłowny oszust, będzie więc zależeć Ci aby tego uniknąć. Jak każdy wolisz robić pozytywne wrażenie na ludziach. Jeśli jesteś jedyną osobą, która wie o swoim planie, wtedy z rezygnacją z niego nie wiąże się aż tyle negatywnych uczuć.

Analiza ryzyka – zanim zaczniesz działać zastanów się nad dwoma kwestiami. Wyobraź sobie następujące sytuacje:

1. Podejmujesz dane działanie. Jakie mogą być tego konsekwencje pozytywne i negatywne?
2. Nie podejmujesz działania. Jakie będą tego plusy i minusy?

Stwórz tabelkę i zapisz wszystko! Słowa przelane na papier nabierają innego wydźwięku i pomagają nam poukładać własne, czasem nieco chaotyczne i zawiłe myśli.

 Taki bilans pomoże Ci dostrzec korzyści jakie pojawią się po podjęciu decyzji. 

Gdy zaczynasz wątpić, zmotywuj się Oskarem!

1.      Outcome – wizja celu

Gdy zaczynasz wątpić w siebie i Twoja motywacja spada, wyobraź sobie, że osiągasz już wyznaczony cel. Jak się wtedy czujesz?  Co robisz? Gdzie jesteś? Jakie emocje Ci towarzyszą? Kto Cię otacza?  Czy wysiłek, który podejmowałeś do tej pory, został wystarczająco nagrodzony?

 2.      Situation – rzeczywistość

Zastanów się na jakim etapie realizacji swojego planu jesteś w tym momencie - przerysuj skalę i zaznacz na niej punkt od 1 do 10. Napisz, dlaczego uważasz, że znajdujesz się właśnie tu?

 3.      Know-how – wiedza i praktyka

Jakie kroki już podjąłeś, jakie działania zrealizowałeś, aby znaleźć się w tym miejscu?
Zastanów się, jakie posiadasz zasoby i zalety, które umożliwiły dojście do tego momentu?
Jakie umiejętności do tego wykorzystałeś?
Jaka wiedza Ci się przydała?
Które z działań, jakie podjąłeś będą przydatne na dalszej drodze do celu?
Co jeszcze możesz wykorzystać, aby ruszyć do przodu?

                                                                    4.      Afirm and action – docenianie i dalsze działania

Czytaj więcej: Zmotywuj się do działania!

Zmagając się ze światem. Znaczenie zasobów osobistych

Autor: Jan Chodkiewicz

Świat, w którym żyjemy przynosi nam wiele przyjemnych doświadczeń, wydarzeń i sytuacji, ale także częściej lub rzadziej sytuacje trudne, stresowe i traumatyczne. Przynosi straty, takie jak śmierć bliskich, utrata pracy, wolności, dóbr materialnych, zawody miłosne, pogorszenie i utratę zdrowia, rozstania, przemijanie. Istnienie w świecie to także walka: o przetrwanie, lepszy standard, sukces, środki do życia, przezwyciężenie sytuacji konfliktowych w domu i pracy. Walka z przepracowaniem, próby uwolnienia się z toksycznych związków i relacji. Wreszcie świat, w którym żyjemy naraża niektórych z nas na przeżycie skrajnych wydarzeń, traumatycznych, urazowych, przekraczających miarę zwykłych ludzkich cierpień. Może to być udział w wojnie, trzęsieniu ziemi, bycie ofiarą gwałtu, pobyt w więzieniu, obozie koncentracyjnym, udział w katastrofie, nagła utrata bliskich, doznanie poważnych obrażeń ciała, sytuacja bezpośredniego zagrożenia życia. 

Reakcje wielu ludzi na to zmaganie się ze światem są dramatyczne - kryzys psychiczny, chroniczny stres, wypalenie zawodowe, zespół stresu pourazowego, rozwój uzależnień, zachowania samobójcze. 

Jednak zarówno potoczna obserwacja, jak i wyniki badań naukowych wskazują, że u jednych ludzi przeżywanie trudnych konfrontacji lub spotkań ze światem prowadzi do wystąpienia różnorodnych zaburzeń, a u innych zaburzenia nie występują. Przeciwnie - istnieją osoby, u których te traumatyczne zdarzenia uruchomiły zamiast rozpaczy i poddania się - wolę życia i nadzwyczajną odporność (por. Bishop, 2000; Poprawa 2001). 

Może więc warto zapoznać się z niektórymi czynnikami mogącymi pośredniczyć w konfrontacji ze światem, zwanych zasobami osobistymi. Problematyce zasobów osobistych współczesna psychologia zdrowia poświęca wiele miejsca, widząc w nich czynniki sprzyjające zdrowiu i jakości życia jednostki. Liczne badania potwierdzają pozytywne znaczenia następujących zasobów osobistych: 

Wsparcie społeczne

Wsparcie społeczne jest różnie definiowane. Uważa się je za pomoc dostępną dla jednostki w sytuacjach trudnych, zasoby dostarczane jednostce przez interakcję z innymi ludźmi, konsekwencje przynależności człowieka do społeczeństwa, zaspokojenie potrzeb w trudnych sytuacjach przez osoby znaczące i grupy odniesienia (Sęk 2001). Niezależnie od tych różnic wymienia się:

  • Wsparcie emocjonalne, polegające na przekazywaniu emocji podtrzymujących, uspokajających, będących przejawem troski i pozytywnego ustosunkowania do osoby wspieranej. Zachowania wspierające mają też na celu stworzenie poczucia przynależności, opieki i podwyższania samooceny. Osoby cierpiące mogą dzięki wsparciu emocjonalnemu uwolnić się od własnych napięć i negatywnych uczuć, mogą wyrazić swoje lęki, obawy, smutek. Wpływa to nie tylko na poprawę samooceny osoby wspieranej, ale również na jej samopoczucie. Odpowiednie zachowanie osoby wspierającej wyzwala także poczucie nadziei. Takie wsparcie upewnia nas, że jesteśmy kochani i że komuś na nas zależy („są na świecie ludzie, którzy mnie kochają”). Ten rodzaj wsparcia najpowszechniej występuje w sytuacjach trudnych. 
  • Wsparcie informacyjne to wymiana i udzielanie informacji oraz dawanie rad, które sprzyjają lepszemu zrozumieniu sytuacji, własnego położenia życiowego i problemów. Chodzi tu także o dostarczanie informacji zwrotnych o skuteczności podejmowania przez osobę wspieraną różnych działań zaradczych oraz dzielenie się własnym doświadczeniem przez osoby przeżywające podobne problemy, co ma miejsce na przykład w grupach samopomocy (np. Anonimowych Alkoholików). Wsparcie informacyjne odpowiada na potrzebę rozumienia sensu krytycznych wydarzeń i ich przyczyn. Tego rodzaju wsparcia udzielają nam najczęściej osoby, z którymi łączą nas kontakty towarzyskie („gdy mam problemy jest ktoś, kto mi poradzi”). Istnienie osób (znajomych), z którymi można razem spędzać czas jest również formą wsparcia. 
  • Wsparcie instrumentalne polega na udzielaniu bezpośredniej pomocy w formie pożyczek, darów lub usług. Jest to także przekazywanie informacji o konkretnych sposobach postępowania oraz forma modelowania skutecznych zachowań zaradczych. Formą takiego wsparcia może być na przykład działanie na rzecz osób potrzebujących: karmienie, udostępnianie schronienia, mieszkania, przekazywanie środków do życia, zaopatrzenie w lekarstwa i środki lecznicze. Ten typ wsparcia, podobnie jak wsparcie informacyjne, jest najbardziej oczekiwany i potrzebny w sytuacjach katastrof, klęsk żywiołowych itp. 

Czytaj dalej:
http://www.psychologia.net.pl/artykul.php?level=136

Dlaczego warto siebie zaakceptować?

Samoakceptacja pomoże Ci być szczęśliwszym/ fot. ShutterstockKorzyści płynących z zaakceptowania samego siebie jest wiele, a każda sprawia, że żyje nam się łatwiej i… przyjemniej. Poznaj zalety samoakceptacji i dowiedz się co należy zrobić, aby mieć realistyczną i jednocześnie pochlebną opinię o sobie samym!

Zacznijmy od pytań do samego siebie

Analiza ta każe zadać sobie pewne ważne pytania. Podstawowe pytanie brzmi oczywiście:

 Jakiej natury jest cena, którą płacę w wyniku braku akceptacji samego siebie: emocjonalnej, fizycznej czy społecznej?

Pozostałe pytania brzmią tak: Czy istnieje sposób na zbudowanie poczucia własnej wartości i jednoczesne spełnienie moich potrzeb związanych z uwagą innych, ich pomocą, poczuciem bezpieczeństwa itp.? Czy jestem skłonny utracić część korzyści wynikających z braku akceptacji samego siebie, aby zyskać korzyści płynące z poczucia własnej wartości?

Początki akceptowania siebie

Postęp zaczyna się, gdy decydujemy się oszacować koszt rozwoju i zapłacić jego cenę. Niektórym osobom pomaga zbadanie sytuacji przed rozpoczęciem wprowadzania zmian.

Spróbuj odpowiedzieć na następujące pytanie: Jakie korzyści będę czerpał z tego, że będę miał realistyczną i pochlebną opinię o sobie samym?

Zalety akceptowania siebie – jest ich wiele!

  1. Będę mniej podatny na perswazję.
  2. W mniejszym stopniu będę kierował się lękiem.
  3. Radość i osobista satysfakcja będą mnie bardziej motywowały.
  4. Będę szczęśliwszy.
  5. Częściej będę podejmował próby i ryzyko.
  6. Będę z większym spokojem podchodził do swoich niedoskonałości i jednocześnie będę bardziej chętny do pracy nad nimi.
  7. Będę szczęśliwszy w związkach i mniej skłonny do trzymania się partnerów, którzy na to nie zasługują.
  8. Zyskam większą łatwość w wyrażaniu uczuć.
  9. Stanę się mniej samolubny, a moja postawa nie będzie już tak bardzo obronna.
  10. Nie będę już tak bardzo wątpił w samego siebie i w podejmowane przeze mnie działania, gdy coś pójdzie nie po mojej myśli.
  11. Będę się mniej martwił.
  12. Inni będą mnie bardziej szanować i lepiej traktować.
  13. Inni będą mnie uważali za osobę bardziej atrakcyjną.
  14. Będę bardziej cieszył się życiem.
  15. Będę podejmował lepsze, bardziej obiektywne decyzje.
  16. Będę czuł, że ludzie lubią mnie takiego, jakim jestem, a nie jakąś udawaną osobę, którą chciałbym być.

Źródło:
http://psychologia.wieszjak.pl/zdrowie-psychiczne/259961,Dlaczego-warto-siebie-zaakceptowac.html

Czynniki chroniące w zachowaniach problemowych młodzieży

Pełna treść: 
www.narkomania.gov.pl/portal?id=15&res_id=471301

Punktem zwrotnym w historii badań nad profilaktyką zachowań ryzykownych i problemów psychicznych było odkrycie dużych różnic w indywidualnych reakcjach dzieci i młodzieży na niekorzystne warunki życia i rozwoju. W latach 70. ubiegłego wieku dostrzeżono, że na przekór złym rokowaniom spora grupa dzieci wychowujących się w środowiskach i rodzinach dysfunkcyjnych nieźle daje sobie radę w życiu. Mimo chronicznego stresu i różnych zaniedbań, dzieci te rozwijają się prawidłowo, dobrze się uczą i osiągają sukcesy w życiu dorosłym. Inne dzieci w tych samych warunkach radzą sobie zdecydowanie gorzej. Często mają opóźnienia rozwojowe i problemy emocjonalne, sprawiają kłopoty wychowawcze i źle się uczą, a w okresie adolescencji nadużywają substancji psychoaktywnych, stosują przemoc, popełniają drobne przestępstwa lub angażują się w inne ryzykowne przedsięwzięcia.

Interpretacja tych spektakularnych różnic w indywidualnych losach dzieci narażonych na niekorzystne
warunki rozwoju dała początek myśleniu w kategoriach czynników chroniących i pozytywnej
adaptacji (ang. resilience). Zaczęto zastanawiać się, co skutecznie chroni młodzież przed zagrożeniami.
„Odkrycie” czynników i mechanizmów chroniących dało nowy impuls zarówno badaniom, jak i działaniom
praktycznym w zakresie profi laktyki zachowań problemowych. Na przestrzeni ostatnich 30 lat
doprowadziło do rozwoju wiedzy na temat czynników chroniących i w konsekwencji przyczyniło się do
ukształtowania nowego podejścia w profi laktyce, opartego na wspieraniu pozytywnego rozwoju dzieci
i młodzieży.
Co rozumiemy przez czynniki chroniące? Przez czynniki chroniące rozumiemy własności indywidualne,
relacje z ludźmi oraz zasoby środowiska, które mogą neutralizować działanie czynników ryzyka.
Czynniki chroniące rozpatruje się najczęściej w kilku obszarach. Są to:

  • cechy, umiejętności i zdolności indywidualne,
  • wspierające relacje z bliskimi osobami,
  • pozytywne cechy środowiska rodzinnego,
  • wsparcie płynące ze środowiska pozarodzinnego,
  • cechy środowiska lokalnego i miejsca zamieszkania (zasoby do wykorzystania),

Czytaj więcej: Czynniki chroniące w zachowaniach problemowych młodzieży

Czynniki ochronne

od nas zależy, z czym i jak będziemy sobie radzić

DEMONY

W niektórych  kulturach uznaje się, że krążą wśród ludzi niewidzialne istoty zwane demonami. Są to postacie o nadprzyrodzonych siłach. Strzegą jakichś wrogich dla człowieka mocy, aby go zniszczyć lub zniewolić. Kiedy wnikną w  ludzki umysł, opanowują go swoją magią i sterują człowiekiem w taki sposób, aby on sam dokonał zagłady samego siebie lub innych ludzi. Podpowiadają, co ma zrobić lub co ma czuć. Wzbudzają lęki i wrogość. Niszczą marzenia i tworzą halucynacje. Wszystko po to, aby człowiek przekonał się do czegoś, co spowoduje jego zło.

Walka z demonami jest trudna, magiczna i wymaga ogromnej siły i samozaparcia. Aby je pokonać, trzeba opanować ich moc wpływania na siebie. Trzeba znów przejąć kontrolę nad własnym umysłem, wolą i widzeniem świata. W mitach przekazywano, że każdy demon miał jakąś słabość, która pozwalała go pokonać. Gdy ludzie odkrywali tę słabość, uwalniali się z potęgi działania demonów.  Demony odchodziły lub przechodziły na innych ludzi.

Ci, którzy się uwolnili, stawali się silniejsi i bardziej uważni na ryzyko powrotu demonów. Wiedzieli, jak kontrolować demona i jak z nim walczyć. Stawali się silniejsi i bezpieczniejsi od tych, którzy nie wiedzieli nic o demonach.

  

Strategiczna Profilaktyka Systemowa

program
Fundacji Humanitas
dofinansowany z środków Rządowego Programu na lata 2014-16
w ramach zadania publicznego 
„Bezpieczna i przyjazna szkoła

 
Copyright © 2013. Akademia Rodzinna Humanitas Rights Reserved.


Facebook skype