^Do góry
  • 1 Akademia Rodzinna Humanitas
    to program profilaktyczno - edukacyjny dla rodziców i uczniów, którego zadaniem jest upowszechnianie wiedzy, umiejętności oraz postaw umożliwiajacych ochronę rodziny i młodzieży przed czynnikami zagrażajacymi prawidłowemu rozwojowi.
  • 2 Program
    powstał w Wyższej Szkole Humanitas w Sosnowcu w trakcie szeroko zakrojonych działań profilaktyki systemowej realizowanych w ramach Regionalnej Koalicji Na Rzecz Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie wspólnie z Instytutem Twórczej Integracji, Stowarzyszeniem Auxylium, Kraina Świetlików, Władzami Samorzadowymi i innymi podmiotami.
  • 3 Dofinansowanie
    Program uzyskał dofinansowanie z środków Ministerstwa Edukacji Narodowej w ramach zadania publicznego „Bezpieczna i przyjazna szkoła – projekty upowszechniające i wzmacniające wybrane działania bezpiecznej szkoły, w szczególności projekty edukacyjne w gimnazjach”.
  • 4 Zadanie projektu
    Kluczowym zadaniem projektu jest upowszechnienie uniwersalnej wiedzy umożliwiającej tworzenie i wzmacnianie warunków chroniących młodzież przed zagrożeniami uzależnieniem, przemocą i wykluczeniem generowanymi w najbliższym środowisku społeczno-kulturowym. Promocja wiedzy będzie miała charakter systemowy, czyli skierowana zostanie jednocześnie do uczniów i rodziców.
  • 5 Akademia Rodzinna Humanitas
    nie tylko jest formą edukacyjną, pozwala również na zdystansowanie się do wadliwych stereotypów, mitów, przekonań, fałszywych efektów kampanii społecznych, populistycznych i modnych preferencji dotyczących zachowań, wartości i cech społecznych funkcjonujących w rodzinach i środowisku społecznym.

Prawo do błędów

Autor: Beata Markowska

Jakże cudownie byłoby w życiu, gdybyśmy przestali grać. O ile łatwiej przebiegałaby nasza komunikacja, gdybyśmy otwarcie mówili, o co nam chodzi, co czujemy. Kiedy naszym przewodnikiem w rozmowie z drugim człowiekiem jest strach, nie dziwmy się, że rezultat jest zgoła inny od zamierzonego.

Po co zakładamy te wszystkie maski? O co nam chodzi?
O wiele rzeczy.

Żeby nie zostać wyśmianym, żeby nie wyszło na jaw, że mamy swoje słabości, nie jesteśmy perfekcyjni. Perfekcjonizm. Im bardziej krytykujemy innych, tym bardziej boimy się, że sami wpadniemy we własne sidła. Skoro nie akceptujemy ludzkiej ułomności u innych, ciężko byłoby dać sobie samemu prawo do popełniania błędów. A przecież jesteśmy ludźmi, inteligentnym zbiorem atomów. Dopiero uczymy się odkrywać boską część w sobie. Jesteśmy ułomni, mamy na koncie małe i większe grzeszki. Czy ma sens obwinianie się za to? Wina zatrzymuje nas w miejscu. Obarcza nas strachem przed karą.


SYSTEM NACZYŃ POŁĄCZONYCH

Wina i kara to dwa sprzężone ze sobą elementy. Nie ma winy - nie ma kary. Tak to działa. Ile fortun dorobionych na przysłowiowej ludzkiej krzywdzie delektuje się swoim stanem posiadania, korzysta z majątku bez poczucia, że coś tu jest nie tak. I to jest właśnie tajemnica ich sukcesu. Brak poczucia winy. Nie przemawia tu przeze mnie sarkazm, tylko logika, doświadczenie i chęć odwołania się do waszych emocji.

Ci, którzy źle się czują z nieczystym załatwieniem sprawy, którzy mają poczucie winy z tego tytułu, nawet jeśli nie jest ono uświadomione - tych osobników prędzej, czy później dopada karząca ręka sprawiedliwości. Niejako na życzenie. Mówi się, że na złodzieju czapka gore. Jest to prawdą, ale prawdą połowiczną. Porzekadło to dotyczy jednostek, które mają poczucie winy z powodu dokonanego czynu. Podświadomie będą one prowokować sytuacje, które doprowadzą do ujawnienia kulis danej sprawy, bądź w inny sposób doprowadzą do utraty niesłusznie otrzymanych korzyści. Czasami takie zdarzenia mają miejsce po latach. Osobiście nie życzę nikomu tych lat spędzonych w luksusie, za to z poczuciem winy i strachem, że za chwilę zostanie nam to zabrane. Nam i naszej rodzinie. W tym wszystkim najgorsze jest to, że nasze przewinienie uderza w naszych najbliższych...

Tymczasem wystarczyłoby wyrugować z siebie poczucie winy i żylibyśmy jak w raju. Jednak już Dostojewski o tym pisał, a pewnie każdy z nas potwierdzi - nie jest to takie proste.
Powróćmy teraz do poczucia winy, z którym w większym lub mniejszym stopniu, rzadziej lub częściej boryka się każdy z nas. Mówię teraz o naszym chlebie powszednim, małym poczuciu winy, za małe przewinienia, o tym naprzykrzającym się doznaniu, które utrudnia nam egzystencję. Jeśli myślisz, że jest to temat, który cię nie dotyczy - grubo się mylisz. Jeśli myślisz, że nic nie zyskasz czytając o małych sprawach - mylisz się jeszcze bardziej.

Pozbycie się poczucia winy nie jest prostym zadaniem.

Nie wystarczy sobie powiedzieć: „Od dziś nie będę się obwiniał, za to co zrobiłem". Samo postanowienie jest co prawda piękne i godne pochwały. Jednak nasz umysł postanawia wiele rzeczy. A ile z nich realizujemy? Każdy sam wie najlepiej.
Zacznijmy od rzeczy, które nie są oczywiste.
Postaraj się przeanalizować twoje ostatnio odczuwane poczucie winy. Być może odnajdziesz jakąś część swojej historii w którymś z omawianych poniżej wątków.

ILUZJA

Czytaj dalej:
http://www.psychologia.apl.pl/index.php/czytelnia/psychologicznie/25-prawo-do-bledow?showall=1

Czynniki chroniące w zachowaniach problemowych młodzieży

Pełna treść: 
www.narkomania.gov.pl/portal?id=15&res_id=471301

Punktem zwrotnym w historii badań nad profilaktyką zachowań ryzykownych i problemów psychicznych było odkrycie dużych różnic w indywidualnych reakcjach dzieci i młodzieży na niekorzystne warunki życia i rozwoju. W latach 70. ubiegłego wieku dostrzeżono, że na przekór złym rokowaniom spora grupa dzieci wychowujących się w środowiskach i rodzinach dysfunkcyjnych nieźle daje sobie radę w życiu. Mimo chronicznego stresu i różnych zaniedbań, dzieci te rozwijają się prawidłowo, dobrze się uczą i osiągają sukcesy w życiu dorosłym. Inne dzieci w tych samych warunkach radzą sobie zdecydowanie gorzej. Często mają opóźnienia rozwojowe i problemy emocjonalne, sprawiają kłopoty wychowawcze i źle się uczą, a w okresie adolescencji nadużywają substancji psychoaktywnych, stosują przemoc, popełniają drobne przestępstwa lub angażują się w inne ryzykowne przedsięwzięcia.

Interpretacja tych spektakularnych różnic w indywidualnych losach dzieci narażonych na niekorzystne
warunki rozwoju dała początek myśleniu w kategoriach czynników chroniących i pozytywnej
adaptacji (ang. resilience). Zaczęto zastanawiać się, co skutecznie chroni młodzież przed zagrożeniami.
„Odkrycie” czynników i mechanizmów chroniących dało nowy impuls zarówno badaniom, jak i działaniom
praktycznym w zakresie profi laktyki zachowań problemowych. Na przestrzeni ostatnich 30 lat
doprowadziło do rozwoju wiedzy na temat czynników chroniących i w konsekwencji przyczyniło się do
ukształtowania nowego podejścia w profi laktyce, opartego na wspieraniu pozytywnego rozwoju dzieci
i młodzieży.
Co rozumiemy przez czynniki chroniące? Przez czynniki chroniące rozumiemy własności indywidualne,
relacje z ludźmi oraz zasoby środowiska, które mogą neutralizować działanie czynników ryzyka.
Czynniki chroniące rozpatruje się najczęściej w kilku obszarach. Są to:

  • cechy, umiejętności i zdolności indywidualne,
  • wspierające relacje z bliskimi osobami,
  • pozytywne cechy środowiska rodzinnego,
  • wsparcie płynące ze środowiska pozarodzinnego,
  • cechy środowiska lokalnego i miejsca zamieszkania (zasoby do wykorzystania),

Czytaj więcej: Czynniki chroniące w zachowaniach problemowych młodzieży

Resilience

 

POLECAMY!

 Celem pracy jest prezentacja osobom zainteresowanym wzmacnianiem zasobów chroniących dzieci i młodzież wychowujących się w niekorzystnych warunkach życia, narażonych na chroniczny stres czy traumatyczne doświadczenia, fenomenu zjawiska resilience wraz z jego teoretycznym wyjaśnieniem i przykładowych zastosowań w praktyce. Książka kierowana jest do wychowawców, pedagogów, profilaktyków i innych specjalistów zajmujących się projektowaniem i realizacją oddziaływań adresowanych do dzieci i młodzieży zagrożonej. Może ona służyć także studentom nauk humanistycznych, zwłaszcza pedagogiki i pracy socjalnej oraz badaczom zainteresowanym problemami profilaktyki pozytywnej.

(klikając na okładkę książki zostanie otwarta strona, 
gdzie mogą Państwo zakupić książkę)

  

Strategiczna Profilaktyka Systemowa

program
Fundacji Humanitas
dofinansowany z środków Rządowego Programu na lata 2014-16
w ramach zadania publicznego 
„Bezpieczna i przyjazna szkoła

 
Copyright © 2013. Akademia Rodzinna Humanitas Rights Reserved.


Facebook skype