^Do góry
  • 1 Akademia Rodzinna Humanitas
    to program profilaktyczno - edukacyjny dla rodziców i uczniów, którego zadaniem jest upowszechnianie wiedzy, umiejętności oraz postaw umożliwiajacych ochronę rodziny i młodzieży przed czynnikami zagrażajacymi prawidłowemu rozwojowi.
  • 2 Program
    powstał w Wyższej Szkole Humanitas w Sosnowcu w trakcie szeroko zakrojonych działań profilaktyki systemowej realizowanych w ramach Regionalnej Koalicji Na Rzecz Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie wspólnie z Instytutem Twórczej Integracji, Stowarzyszeniem Auxylium, Kraina Świetlików, Władzami Samorzadowymi i innymi podmiotami.
  • 3 Dofinansowanie
    Program uzyskał dofinansowanie z środków Ministerstwa Edukacji Narodowej w ramach zadania publicznego „Bezpieczna i przyjazna szkoła – projekty upowszechniające i wzmacniające wybrane działania bezpiecznej szkoły, w szczególności projekty edukacyjne w gimnazjach”.
  • 4 Zadanie projektu
    Kluczowym zadaniem projektu jest upowszechnienie uniwersalnej wiedzy umożliwiającej tworzenie i wzmacnianie warunków chroniących młodzież przed zagrożeniami uzależnieniem, przemocą i wykluczeniem generowanymi w najbliższym środowisku społeczno-kulturowym. Promocja wiedzy będzie miała charakter systemowy, czyli skierowana zostanie jednocześnie do uczniów i rodziców.
  • 5 Akademia Rodzinna Humanitas
    nie tylko jest formą edukacyjną, pozwala również na zdystansowanie się do wadliwych stereotypów, mitów, przekonań, fałszywych efektów kampanii społecznych, populistycznych i modnych preferencji dotyczących zachowań, wartości i cech społecznych funkcjonujących w rodzinach i środowisku społecznym.

Młodzież w obliczu kryzysu psychologicznego

Autor: Joanna Dymecka

Wśród kryzysów najbardziej charakterystycznych dla wieku dorastania są: 

  • przechodzenie z opiekuńczego domu rodzinnego do bardziej samodzielnego stylu życia i podejmowanie ról typowych dla człowieka dorosłego, 
  • problemy emocjonalne związane z dorastaniem i przemianami biologicznymi, 
  • trudności związane z dorastaniem społecznym, 
  • przemiana osobowości, 
  • kryzys własnej tożsamości (Płużek, 2006).


W dążeniu młodego człowieka do dojrzałości pojawiają się następujące wymagania, których spełnienie pozwala na ukształtowanie się dojrzałej osobowości, a które mogą również doprowadzić do sytuacji kryzysowej: 

  • konieczność zaangażowania się w jakąś dziedzinę życia (najczęstsze źródła kryzysu z tym związane to: nieumiejętność dokonania wyboru najważniejszej dziedziny życia, nieumiejętność bycia radykalnym i wybieranie "bylejakości", brak rozumienia siebie i innych); 
  • postawa dialogu w kontakcie z innym człowiekiem (źródła kryzysu w tym postulacie dojrzałości to: nieumiejętność wypracowania postawy szacunku wobec drugiego człowieka, nieumiejętność doświadczania własnej wartości i godności); 
  • dojrzałość emocjonalna (najczęstsze kryzysy emocjonalne to: nieumiejętność uporania się z nagromadzonymi silnymi emocjami - agresją, lękiem, zniechęceniem, poczuciem winy, doświadczanie własnej słabości, bezsilności, rozpamiętywanie własnych niepowodzeń, nieumiejętność zaakceptowania swoich ograniczeń); 
  • dojrzałość filozofii życia (źródła kryzysu sensu życia to: zaniedbanie w realizowaniu centralnej wartości, odrzucenie wartości centralnych) (Płużek, 2006).


Młodzież w wieku dorastania oprócz charakterystycznych dla tego wieku kryzysów rozwojowych może przeżywać również kryzysy sytuacyjne. Wśród stresorów powodujących kryzys u dzieci i młodzieży wyodrębnia się: 

  • łagodne stresory, np. zerwanie z dziewczyną lub chłopakiem, zmiana szkoły, kłótnie rodzinne, 
  • umiarkowane stresory, np. narodziny rodzeństwa, przewlekłe nieporozumienia między rodzicami, 
  • ciężkie stresory, np. rozwód rodziców, nieoczekiwana ciąża, przewlekła zagrażająca życiu choroba rodzica, 
  • skrajne stresory, np. incydent przemocy fizycznej lub seksualnej, śmierć jednego z rodziców, powtarzająca się przemoc, 
  • katastroficzne stresory, np. śmierć obojga rodziców (Badura-Madej, 2004).


Typowe reakcje na stres wśród młodzieży w wieku dorastania to: 

  • objawy psychosomatyczne (wysypka, zaburzenia trawienia) 
  • bóle głowy, 
  • zaburzenia apetytu oraz snu, 
  • hipochondria, 
  • zaburzenia menstruacji, 
  • pobudzenie lub spadek poziomu energii, 
  • apatia, 
  • spadek zainteresowania płcią przeciwną, 
  • brak odpowiedzialności 
  • zachowania przestępcze, 
  • rezygnacja z usamodzielnienia, 
  • trudności w koncentracji uwagi, poczucie winy, 
  • lęk przed stratą, 
  • gniew na niesprawiedliwość losu, 
  • tendencja do obwiniania innych za negatywne wydarzenia 

Pełna treść artykułu znajduje się na stronie: 
http://www.psychologia.net.pl/artykul.php?level=533

  

Strategiczna Profilaktyka Systemowa

program
Fundacji Humanitas
dofinansowany z środków Rządowego Programu na lata 2014-16
w ramach zadania publicznego 
„Bezpieczna i przyjazna szkoła

 
Copyright © 2013. Akademia Rodzinna Humanitas Rights Reserved.


Facebook skype