^Do góry
  • 1 Akademia Rodzinna Humanitas
    to program profilaktyczno - edukacyjny dla rodziców i uczniów, którego zadaniem jest upowszechnianie wiedzy, umiejętności oraz postaw umożliwiajacych ochronę rodziny i młodzieży przed czynnikami zagrażajacymi prawidłowemu rozwojowi.
  • 2 Program
    powstał w Wyższej Szkole Humanitas w Sosnowcu w trakcie szeroko zakrojonych działań profilaktyki systemowej realizowanych w ramach Regionalnej Koalicji Na Rzecz Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie wspólnie z Instytutem Twórczej Integracji, Stowarzyszeniem Auxylium, Kraina Świetlików, Władzami Samorzadowymi i innymi podmiotami.
  • 3 Dofinansowanie
    Program uzyskał dofinansowanie z środków Ministerstwa Edukacji Narodowej w ramach zadania publicznego „Bezpieczna i przyjazna szkoła – projekty upowszechniające i wzmacniające wybrane działania bezpiecznej szkoły, w szczególności projekty edukacyjne w gimnazjach”.
  • 4 Zadanie projektu
    Kluczowym zadaniem projektu jest upowszechnienie uniwersalnej wiedzy umożliwiającej tworzenie i wzmacnianie warunków chroniących młodzież przed zagrożeniami uzależnieniem, przemocą i wykluczeniem generowanymi w najbliższym środowisku społeczno-kulturowym. Promocja wiedzy będzie miała charakter systemowy, czyli skierowana zostanie jednocześnie do uczniów i rodziców.
  • 5 Akademia Rodzinna Humanitas
    nie tylko jest formą edukacyjną, pozwala również na zdystansowanie się do wadliwych stereotypów, mitów, przekonań, fałszywych efektów kampanii społecznych, populistycznych i modnych preferencji dotyczących zachowań, wartości i cech społecznych funkcjonujących w rodzinach i środowisku społecznym.

Ślady ojca.

Autor: Anna Mikos

Ślady ojcaJaki wpływ na nasz rozwój ma ojciec? Psychologowie szukają odpowiedzi na to pytanie, badając ślady, jakie obecni i nieobecni ojcowie zostawiają w umysłach swoich dzieci.

Rodzina, w której panują dobre, zdrowe relacje, daje solidną bazę dla rozwoju dziecka, Widzimy wtedy triadę „matka, ojciec i dziecko”. Matka i ojciec są ze sobą związani żywą relacją miłosną, i z dostateczną troską i czułością zwracają się ku dziecku. Dziecko już od pierwszych swoich dni jest zdolne do nawiązywania relacji nie tylko z matką, ale i z ojcem. Fizyczna obecność troskliwego, czułego ojca jest bardzo ważna, bowiem z jednej strony dostarcza dziecku bardziej zróżnicowanych, bogatszych bodźców zewnętrznych i więcej możliwych interakcji, zaś z drugiej strony odciąża matkę od opieki i odpowiedzialności za niemowlę. 

Jest to także istotne ze względu na „pierwotne matczyne zaangażowanie”, zjawisko dobrze nam znane z doświadczenia, a opisane przez angielskiego psychoanalityka Donalda Winnicotta – stan, w którym matka jest pochłonięta potrzebami fizycznymi i emocjonalnymi maleńkiego dziecka, a przez to mniej zdolna do radzenia sobie z tym, co napływa z zewnątrz. Ważna jest wtedy bliskość ojca, który zapewnia bezpieczeństwo tej pierwotnej więzi matki i dziecka, rozładowuje przeciążenie emocjonalne matki, a zarazem od początku buduje z dzieckiem własną więź. Jako różny od matki wprowadza doświadczenie różnicy do umysłu dziecka, zatem dobrze, by ojciec nie dublował matki i nie konkurował z nią w opiece nad dzieckiem. 

Tę inność mężczyzna pokaże dziecku bez trudu, o ile ma silne poczucie własnej tożsamości płciowej i osobowej. Ogromną rolę w prawidłowym rozwoju dziecka odgrywają zarówno różnice między rodzicami, jak i ich komplementarność. Gdy dziecko ma szansę doświadczać w takim samym stopniu relacji z matką i z ojcem, to w przyszłości nie będzie miało problemów z osiągnięciem niezależności, a także z nawiązaniem głębokich i trwałych więzi. Funkcjonowanie w triadzie „ojciec, matka i dziecko” od początku wprowadza dziecko w bogaty i różnorodny świat, w którym możliwy jest wybór. Gdy dziecko popada w bolesny konflikt z matką – zwraca się ku ojcu, gdy potrzebuje przytulenia i emocjonalnego oparcia – zwraca się ku matce. W relacjach z rodzicami dziecko gromadzi zarówno dobre, jak i złe doświadczenia, jednak wspierająca obecność obojga rodziców chroni je przed rozszczepionym obrazem: „dobra mama” i „zły tata” (lub odwrotnie), pozwala także stopniowo integrować te przeciwstawne uczucia i zaakceptować fakt, że ten sam rodzic może być zarówno dobry, jak i zły. Trzecią osobą w triadzie – kluczową dla rozwoju dziecka – niekoniecznie musi być ojciec, choć to on jest naturalnym kandydatem. Obecność pierwiastka ojcowskiego jest bardzo ważna, ponieważ jego brak powoduje, że siłą rzeczy w relacji z dzieckiem jest „za dużo” matki, która wtedy może przekształcić się w matkę „złą” – zachłanną, nadopiekuńczą i hamującą rozwój niezależności dziecka.


Czytaj dalej:
http://www.charaktery.eu/droga_do_ojca_pomocne_teksty/6345/%C5%9Alady-ojca/

  

Strategiczna Profilaktyka Systemowa

program
Fundacji Humanitas
dofinansowany z środków Rządowego Programu na lata 2014-16
w ramach zadania publicznego 
„Bezpieczna i przyjazna szkoła

 
Copyright © 2013. Akademia Rodzinna Humanitas Rights Reserved.


Facebook skype